Woning huren in De Pijp, Amsterdam
De buurt waar elke straat naar een schilder is vernoemd, de Albert Cuyp het dagritme bepaalt, en de metro je in acht minuten op Centraal zet. Wie hier huurt, woont midden in een van de dichtstbevolkte en populairste wijken van Amsterdam.
De Pijp wordt wel het Quartier Latin van Amsterdam genoemd. Dat is een vergelijking die mank gaat (geen universiteit, geen Seine), maar de sfeer klopt: dicht op elkaar wonen in een wijk waar de straat het verlengstuk van je woonkamer is. Wie een appartement zoekt in De Pijp, kiest voor een leven tussen de markt, de koffietentjes en de restaurants. En voor een huurmarkt die minstens zo competitief is als die van de Jordaan.
Appartementen in Amsterdam
De Pijp is gebouwd tussen 1870 en 1930 in twee fasen. De Oude Pijp, ten noorden van de Ceintuurbaan, stamt uit de jaren 1870 tot 1900. Het was snelle, goedkope arbeiderswoningbouw: smalle straten, gesloten bouwblokken, vier tot vijf verdiepingen hoog. De woningen waren bij oplevering al krap. De Nieuwe Pijp, ten zuiden van de Ceintuurbaan, is ontworpen door H.P. Berlage als onderdeel van Plan Zuid en gebouwd tussen 1921 en 1929. Bredere straten, meer licht, betere riolering. De zuidpunt (de Diamantbuurt) is gebouwd in Amsterdamse Schoolstijl. Samen tellen ze zo'n 40.000 inwoners (2024), waarvan het overgrote deel tussen de 25 en 40 jaar oud is.
Wat huur je in De Pijp?
Het woningaanbod in De Pijp bestaat bijna volledig uit appartementen. Eengezinswoningen bestaan hier niet. De typische huurwoning is een bovenetage van 40 tot 80 vierkante meter in een bakstenen pand met steile trappen en smeedijzeren balkons. Studio's en tweekamerappartementen vormen het gros van het aanbod. Driekamerwoningen komen voor, vooral in de Nieuwe Pijp waar de plattegronden iets ruimer zijn, maar trekken tientallen reacties.
In de Oude Pijp zijn de woningen het kleinst en het karaktervolst. Hoge plafonds (2,80 tot 3,20 meter), originele details als gietijzeren trappen en ornamenten, gevels van vijf tot zes meter breed. Geen lift. Geen balkon. Weinig bergruimte. De Nieuwe Pijp biedt iets meer: bredere straten, soms een erker of balkon, en plattegronden die vijf tot twintig vierkante meter groter zijn dan in het oudere deel.
Wie een kamer zoekt in De Pijp, vindt die vooral in de Oude Pijp. De woningen lenen zich goed voor gedeeld wonen: twee of drie kamers verdeeld over huisgenoten is een gangbare constructie, vooral bij studenten en jonge professionals. Kamerverhuur is in Amsterdam aan vergunningen gebonden. Controleer altijd of de situatie legaal is.
Meer dan driekwart van alle woningen in De Pijp is huurwoning. Maar net als in de Jordaan geldt: een groot deel daarvan wordt al jaren bewoond door dezelfde huurders. Wat op de markt verschijnt, gaat snel.
De Albert Cuypmarkt en de straten eromheen
De Albert Cuypmarkt is de langste dagmarkt van Nederland. Zo'n 260 kramen, zes dagen per week, van verse groenten en Surinaamse roti tot vintage kleding en telefoonhoesjes. De markt bepaalt het ritme van de wijk. 's Ochtends komen de kramen. 's Middags de drukte. 's Avonds de rust. Een appartement aan de Albert Cuypstraat zelf betekent wonen boven het theater. Levendig, luidruchtig, nooit saai. Wie dat niet wil, zoekt een zijstraat.
De Ferdinand Bolstraat loopt als een noord-zuidas door de wijk, van de Stadhouderskade tot het Daniël Willinkplein. Het is de winkelstraat waar ketens en onafhankelijke zaken naast elkaar bestaan. De Gerard Doustraat, een blok westelijker, is smaller en persoonlijker: koffietentjes, speciaalzaken, de winkels waar buurtbewoners hun dagelijkse boodschappen doen.
De Van Woustraat loopt door de Nieuwe Pijp en heeft een ander karakter. Minder trendy, meer functioneel: supermarkten, een drogist, eetgelegenheden. Het is de straat voor je dagelijkse leven, niet voor je Instagram. De Frans Halsstraat en de Govert Flinckstraat zijn rustigere woonstraten, geliefd bij gezinnen en starters die de drukte van de markt willen vermijden maar de nabijheid willen behouden.
Het Sarphatipark: de achtertuin van De Pijp
Het Sarphatipark is het enige echte park in de wijk. Zo'n 4,4 hectare groen middenin de dichtste bebouwing van Amsterdam. Er is een speeltuin, een hondenuitlaatzone, buitensporttoestellen en een fontein uit 1886. Voor bewoners van De Pijp is het Sarphatipark de achtertuin die hun appartement niet heeft. Op zomerdagen zit het vol. Op doordeweekse ochtenden is het rustig genoeg om er te hardlopen.
De straten rondom het park (Eerste en Tweede Sweelinckstraat, Lutmastraat) zijn gewild bij huurders. Een appartement met parkzicht is het duurste segment van de wijk, maar zelfs een bovenetage twee straten verderop profiteert van de nabijheid.
Schildersnamenbuurt
Bijna alle straten in De Pijp zijn vernoemd naar Nederlandse Gouden Eeuw-schilders: Frans Hals, Jan Steen, Gerard Dou, Govert Flinck, Ruysdael, Pieter de Hooch. De gemeenteraad koos daar in de negentiende eeuw bewust voor om de nieuwe arbeidersbuurt status te geven. Het resultaat is een wijk waar je op weg naar de supermarkt door het Rijksmuseum fietst. Althans, door de straatnamen.
De Ruysdaelstraat, aan de noordwestrand, grenst aan het Museumplein en heeft een ander karakter dan de rest van De Pijp. Bredere straten, duurdere appartementen, een rustigere sfeer. Het Rijksmuseum, Van Gogh Museum en Stedelijk Museum liggen op vijf minuten lopen. Dat maakt de Ruysdaelstraat tot een tussengebied: De Pijp op papier, Oud-Zuid in de praktijk.
Appartementen prijsoverzicht in Amsterdam
| Slaapkamers | Gemiddeld | Mediaan | Prijsbereik | Beschikbaar |
|---|---|---|---|---|
0 | € 904 | € 813 | € 766 - € 1.576 | 0 / 11 |
1 | € 2.045 | € 2.003 | € 205 - € 7.500 | 82 |
2 | € 2.585 | € 2.500 | € 150 - € 9.500 | 230 |
3 | € 3.079 | € 2.990 | € 1.595 - € 7.500 | 59 |
4+ | € 3.832 | € 3.500 | € 2.000 - € 7.000 | 17 |
Bereikbaarheid: de Noord/Zuidlijn als gamechanger
De opening van metrostation De Pijp aan de Noord/Zuidlijn heeft de bereikbaarheid van de wijk fundamenteel veranderd. Amsterdam Centraal is acht minuten met de metro. Station Zuid (en daarmee de Zuidas, Schiphol en het landelijke spoornetwerk) vier minuten. Die verbinding maakt De Pijp niet alleen aantrekkelijk voor wie in het centrum werkt, maar ook voor forenzen met een baan buiten de stad.
Daarnaast rijden tramlijnen 3, 4, 12 en 24 door de wijk, met haltes op de Ceintuurbaan en de Ferdinand Bolstraat. Station Amstel is op een kwartier fietsen. En fietsen is wat de meeste bewoners doen: De Pijp ligt centraal genoeg om vrijwel alles in Amsterdam per fiets te bereiken. Het Vondelpark is tien minuten. De grachtengordel acht minuten. Het Museumplein vijf minuten.
Parkeren is duur en beperkt. De hele wijk valt onder betaald parkeren. De meeste huurders in De Pijp hebben geen auto.
Dagelijks leven in De Pijp
De Pijp is een wijk waar je buiten leeft. De woningen zijn klein, de straten smal, en het leven speelt zich af op de markt, in de cafés en op het terras. Er zijn meerdere supermarkten verspreid door de wijk, inclusief Albert Heijn, Jumbo en Dirk. De Van Woustraat en de Ferdinand Bolstraat hebben alles wat je dagelijks nodig hebt.
De internationale keuken van De Pijp is een van de sterkste troeven van de wijk. Surinaamse roti, Turkse baklava, Indonesische rijsttafel, Japanse ramen: allemaal binnen loopafstand. De Heineken Experience aan de Stadhouderskade is een toeristische trekker, maar de cafécultuur in de zijstraten is voor de bewoners. De bruine kroegen bestaan nog. De koffietentjes zijn erbij gekomen.
Schildersnamenbuurt
Vrijwel elke straat draagt de naam van een Nederlandse meester: Frans Hals, Jan Steen, Gerard Dou, Ruysdael. Die naamgeving stamt uit de negentiende eeuw, toen de gemeenteraad bewust koos voor culturele straatnamen om de nieuwe arbeidersbuurt identiteit te geven. Het resultaat is herkenbaar, navigeerbaar en een tikje groter dan het leven.
De Heineken-erfenis
De Heineken-brouwerij aan de Stadhouderskade is gebouwd in 1867 en was tot 1988 in bedrijf. De families die er werkten woonden in De Pijp. De kroegen rondom werden bevoorraad door de brouwerij. De geur van hop was decennialang onderdeel van het wijkleven. De brouwerij is weg, maar de cafécultuur die eromheen ontstond, bestaat nog steeds.
Van arbeiderswijk naar Quartier Latin
De Pijp was bij de bouw de goedkoopste uitbreiding van Amsterdam. Krappe woningen voor havenarbeiders en fabrieksmedewerkers. In de jaren zeventig trokken studenten en kunstenaars in. In de jaren negentig de eerste expats. De metro deed de rest. Wat overbleef is een wijk die haar volkse kern niet helemaal is kwijtgeraakt, maar waar de huurprijzen niets meer met die geschiedenis te maken hebben.
De huurmarkt in De Pijp is krap. Populaire woningen zijn dezelfde dag bezet. Reageer altijd direct met een compleet dossier: inkomensbewijzen, werkgeversverklaring, kopie ID. Wees flexibel in vierkante meters en verdieping. En kijk ook naar de Nieuwe Pijp als je automatisch naar de Oude Pijp trekt. De woningen zijn er iets ruimer, de straten rustiger, en de huurprijzen vaak net iets lager.
Bekijk het aanbod in De Pijp
Nieuwe huurwoningen verschijnen dagelijks. Stel een zoekopdracht in en mis niets.
Appartementen in Amsterdam bekijken