Woning huren in Duiven

Liemers dorp dat in tien jaar een stad werd.

In 1984 kon je in Duiven geen klosje garen kopen. Het was een Gelders dorp van elfduizend inwoners aan de Rijksweg, met een Remigiuskerk waarvan de toren uit de twaalfde eeuw stamt en havezaten die al in 1400 in de boeken voorkomen. Toen wees de provincie Gelderland Duiven aan als groeikern. Tussen 1986 en 1994 verdubbelde de bevolking — van 11.731 naar 22.395 inwoners. De woonwijken schoten uit de rivierklei, de rondweg werd aangelegd, de A12-aansluiting kwam erbij, en het winkelcentrum De Elshof vulde een dorp dat opeens te groot was voor zijn voorzieningen.

Die groeikerngeschiedenis verklaart waarom Duiven eruitziet zoals het eruitziet: een historische kern met twaalfde-eeuwse kerk en middeleeuwse havezaten, omringd door ringen van jaren-tachtig en negentigbouw. Vandaag telt de gemeente bijna 25.000 inwoners, verdeeld over drie kernen — Duiven, Groessen en Loo — en functioneert het als forensengemeente in de Groene Metropoolregio Arnhem-Nijmegen. Het treinstation, in 1980 heropend na decennia sluiting, brengt je in tien minuten naar Arnhem.

Kleefse enclave aan de Rijn

De geschiedenis van Duiven is ouder dan die van veel steden in de regio. Een oorkonde uit 838 vermeldt een gewijde kerk met een hof en lijfeigenen te 'Thuvine' — de oudste vermelding van het dorp. De naam Duiven betekent 'opduiking': de nederzetting ontstond op een rivierduin, een zandige verhoging in het verder vlakke rivierkleilandschap van de Liemers.

Wat de meeste mensen niet weten: Duiven was eeuwenlang geen Nederlands maar Kleefs grondgebied. In 1355 verpandde de Gelderse hertog het gebied aan zijn zwager de graaf van Kleef. Dat pand werd nooit ingelost. Via Kleef kwam Duiven onder Pruisisch bestuur, en pas in 1816 — na de besluiten van het Congres van Wenen — werd de Liemers aan het Koninkrijk der Nederlanden toegevoegd. Die Kleefse geschiedenis verklaart waarom de streek overwegend katholiek bleef terwijl de rest van Gelderland grotendeels protestants werd, en waarom de jaarlijkse sacramentsprocessie op de laatste zondag van augustus nog steeds mensen op de been brengt.

De sporen van die lange geschiedenis zijn verrassend concreet. Aan de Ploenstraat staat havezate De Magerhorst, een rijksmonument met een achthoekige traptoren uit 1549, voorzien van een mezekouw — een werpgat dat in Nederland zeldzaam is. Volgens een Gelderse sage duelleren de geesten van de heren van De Magerhorst en het nabijgelegen kasteel De Ploen elk jaar met kerst, bij het slaan van de klokken. De Ploen zelf is verdwenen; op de plek staat nu een boerderij. De Remigiuskerk, centraal in het dorp, heeft een toren uit de twaalfde eeuw en een gotisch middenschip uit de vijftiende.

De Woerd en het oude lint: wonen op de rivierduin

De Woerd is het oudste deel van Duiven — de zandopduiking waar het dorp begon. De Ploenstraat, met groene bermen, laanbeplanting en zichtlijnen naar het open agrarische land, heeft nog een sterk dorps karakter. Hier staan de havezaten, de historische boerderijen en de lintbebouwing die teruggaat tot ver voor de groeikerntijd. De Rijksweg, de voormalige verbindingsweg naar Arnhem, heeft eveneens een lint van oudere bebouwing, waaronder het Oude Raedthuys — het voormalige raadhuis uit 1864, nu een restaurant.

Het centrum rond De Elshof is naoorlogs en functioneel: winkelcentrum, gemeentehuis, sporthal De Spelleward. De Remigiuskerk neemt tussen al die nieuwbouw een eigen positie in, omringd door oud geboomte en het kerkhof. Het woningaanbod in het centrum is gemengd: appartementen in en boven het winkelgebied, en direct daaromheen de eerste naoorlogse bebouwing.

De groeikerwijken: Duiven-West, Duiven-Zuid en Lommerweide

Het overgrote deel van het Duivense woningbestand dateert uit de groeikerperiode 1986-1994. De wijken zijn gebouwd om de woningnood van Arnhem, Velp en Rheden te lenigen, en dat vertaalt zich in een herkenbaar profiel: ruim opgezette eengezinswijken met rijtjeshuizen, twee-onder-een-kappers, voortuinen, achtertuinen en gescheiden fiets- en autoverkeer.

Duiven-West is de grootste uitbreiding, met een mix van huur en koop. Duiven-Zuid sluit aan op de oudere Bloemenbuurt — de straten uit de jaren zestig met namen als Rozenstraat, Anemonenstraat en Dahliastraat — en biedt een vergelijkbaar profiel met iets meer variatie in woningtypen. Lommerweide, aan de noordwestrand, is de groenste van de drie: veel beplanting, waterpartijen en een parkachtige opzet.

De kwaliteit van de groeikerwijken is over het algemeen goed — het zijn woningen die in een korte periode volgens uniforme standaarden zijn gebouwd, met ruime opzet en voldoende groen. De keerzijde van die uniformiteit is dat de wijken onderling weinig karakter hebben: wie met geblinddoekte ogen in Duiven-West wordt neergezet, zou niet weten of het Duiven is of een willekeurige groeikernwijk elders in Nederland.

Droo-Noord en de oudere lagen

Ten zuidwesten van het centrum ligt Droo-Noord, gebouwd in de jaren zeventig op de zandrug die de naam 'de Droo' draagt. Tussen Droo-Noord en het centrum ligt de Eltingerhof, een buurt uit 1973 vernoemd naar een van de middeleeuwse hoven die ooit op dit grondgebied stonden. De Eltingerhof verschijnt al in de oorkonde van 838 als 'Alatinge' — een nederzetting die belangrijk genoeg was om het centrum van de plaatselijke hoforganisatie te zijn.

Deze oudere wijken hebben een ander karakter dan de grootschalige groeikerwijken: kleinschaliger, met meer variatie in bouwstijl en soms restanten van de oorspronkelijke landschapsstructuur. De huurprijzen liggen hier doorgaans iets lager dan in de nieuwere wijken, maar het aanbod is beperkter omdat veel woningen in particulier bezit zijn.

Groessen en Loo: de andere kernen

De gemeente Duiven omvat meer dan het dorp Duiven alleen. Groessen, ten zuidoosten richting het Pannerdensch Kanaal, is een kleine kern met een eigen kerk die eveneens in de oorkonde van 838 wordt genoemd. De naam komt van 'Groes' — grasland — en verwijst naar de vruchtbare uiterwaarden van de Rijn. Het is een stil dorp met weinig huurwoningaanbod maar veel ruimte en een directe relatie met het rivierenlandschap.

Loo ligt ten westen van Duiven, richting Westervoort. Het had in 1300 al een eigen kapel en werd in de vroege middeleeuwen nog door de Rijn van Duiven gescheiden. Vandaag is Loo de kleinste kern, met een dorps karakter dat contrasteert met het forensenprofiel van Duiven zelf. Wie bereid is buiten de hoofdkern te zoeken, vindt in Groessen en Loo de meeste rust — maar moet ook accepteren dat de voorzieningen beperkter zijn en het openbaar vervoer schaars.

Reageren op een woning in Duiven

Het vrije sector aanbod in Duiven is beperkt en wisselt snel — populaire eengezinswoningen in de groeikerwijken trekken meerdere kandidaten. Zorg dat je inkomensbewijs, werkgeversverklaring en identiteitsbewijs direct beschikbaar zijn wanneer je reageert. Op ons platform kun je een melding instellen zodat je direct bericht krijgt wanneer er een nieuwe woning online komt in jouw gewenste wijk en prijsklasse.

Bij bezichtigingen in de groeikerwijken is het verstandig om te vragen naar het energielabel en eventuele isolatiewerkzaamheden. De woningen uit de jaren tachtig en negentig variëren sterk in de mate waarin ze zijn verduurzaamd — het verschil in stookkosten kan aanzienlijk zijn. Controleer ook de staat van de tuin: bij veel huurwoningen met tuin is het onderhoud de verantwoordelijkheid van de huurder.

Bekijk het actuele aanbod

Filter op wijk, prijs en woningtype.

Bekijk huurwoningen in Duiven